quinta-feira, abril 02, 2009

Six unexpected sights .- Xavier Frias Conde

A new set of trilingual poems in Asturian-Spanish-English. They are just a continuation of the previous page.
__________________________________________________________________

la to cintura

un trópicu

azul

.

íntima

explorate

con reciendu a café

______________________________

.

tu cintura

un trópico

azul

.

íntima

explorarte

tú oliendo a café

__________________________________

.

your waist

a blue

tropic

.

I will intimally

explore you

smelling coffee


* * *

viaxo na to voz

alfombra máxica

pintando

pálpebres

a les nubes

____________________________

.

viajo en tu voz

alfombra mágica

pintando

párpados

a las nubes

_____________________________

.

I’m travelling on your voice

magic carpet

painting

eyelids

to the clouds


* * *

sentar a contemplar

el silenciu

de la to sorrisa

.

sentar y arropame

de ti

esvariándote

pente les coxes

______________________________

.

sentarme a contemplar

el silencio

de tu sonrisa

.

sentarme y arroparme

de ti

resbalándote

entre los muslos

_____________________________

.

sitting down to glance

the silence

of your smile

.

sitting down and being in you

wrapped up

sliding

along your thighs


* * *

duermes

.

el planeta

pasa

na punta les dees

___________________

.

duermes

.

el planeta

pasa

de puntillas

_____________________

.

you’re sleeping

.

the planet’s

walking

on tiptoe


* * *

col Atlánticu

fundida

__foles llandies

.

sable na to piel

playes esnúes

ye posible que

el Teide

te cante un fado

_____________________

.

con el Atlántico

fundida

__olas blandas

.

arena en tu piel

playas desnudas

es posible que

el Teide

te cante un fado

____________________

.

you faded

into the atlantic

__smooth waves

.

sand on your skin

naked beaches

the Teide might

sing you

a fado

* * *

foron les llárimes

del vientu

.

una seronda

que nun cesa

________________________

.

fueron las lágrimas

del viento

.

un otoño

que no cesa

________________________

.

they were

the wind’s tears

.

an endless

autumn



* * *


al pesar

de que yes membranza

inda reciendes

a xabón

_

al alba

___________________________

.

a pesar

de que eres memoria

aún hueles

a jabón

_

al alba

___________________________

.

despite

being remembrances

you still smell

like soap

.

at dawn


* * *

somos

fondaremente químicos

.

natures

aparte

_________________________

.

somos

profundamente químicos

.

naturalezas

aparte

_________________________

.

we are

deeply chemical

.

natures

aside

(c) Xafrico, 2009. All rights reserved worldwide

quarta-feira, abril 01, 2009

Five unexpected sights.- Xavier Frías Conde

All of a sudden I felt like breaking my thirst of writing poetry. I hadn't written poetry for very long, and I hadn't written in Asturian even for longer. Well, today it was the day to break up such a blank period (to define it in some way). Here are such poems in a trilingual version: Asturian-Spanish-English
___________________________________________________________________

vo celebrar

un mar

_

les llendes

malpenes una color

incógnita

____________________________

_

voy a celebrar

un mar

_

las leyendas

apenas un color

incógnito


____________________________


I will celebrate

a sea


legends

hardly an undefined

colour


* * *


fálame

foles y caricies

soplos y marees

_

habitar

tos mexelles

cuasi ilegalmente

_________________________________

_

háblame

olas y caricias

soplos y mareas

_

habitar

tus mejillas

casi ilegalmente


________________________________

_

talk to me

waves and caresses

whispers and tides


to dwell

your cheeks

almost illegally


* * *


llévame

vegada a vegada

pel cauce del to silenciu

_

embiligu

y borrines

na alborada

____________________________

_

llévame

vez a vez

por el cauce de tu silencio

_

ombligo

y nieblas

al alba

________________________


take me

time by time

along the path of your silence


navel

and fogs

at dawn




* * *

vo procurate

so les sábanes

_

fantasmes

dioses

llagunes

­­­­­­­­­­­­____________________________

_

voy a buscarte

bajo las sábanas

_

fantasmas

diosas

lagunas

___________________________


I will fetch you

under the sheets


phantoms

goddesses

lagoons


* * *


yes

tola mio relixión

_

…tan tienra

___________________________

_

eres

toda mi religión


... tan tierna


_____________________________


you are

my whole religion


... that tender


(c) Xafico 2009. All rights reserved worldwide


domingo, março 02, 2008

Quero fazer uma confissão.- XFC

I wrote this poem in 1998. It's been online since 2000. The flavour of Mario Benedetti is everywhere. Now, since a lot of people have included it on their websites, I've decided to offer it to you on my own blog. Enjoy it.
________________________________________________________________

Quero fazer uma confissão esta noite
porque a noite e a rua foram jantar juntas.
Quero dizer que amo uma mulher
cujo corpo não me dá
o seu calor esta noite,
cuja ausência é um ronsel laranja.
Quero dançar com minha sombra
para que o seu rumor chegue até ela
e ela saiba que eu lhe dou a noite,
toda senhora.
Quero escrever coisas que não se esvaeçam
com o sol,
que a chuva as faça flores
que cheirem a ela.
Quero que as minhas mãos voem,
voem em silêncio
onde ela guarda os seus sonhos...
sonhos que me pertencem
porque eu lhe pertenço.
Quero que ela fique, fique sempre,
quero ser a sua voz
quero ser o seu sorriso verde,
quero ser a sua chuva no cabelo,
quero amá-la mais do que ninguém ama ninguém.
Quero dizer-lhe, aqui e agora, que a amo
com a minha voz baixa,
com o meu ar de outono lento,
com o meu sabor de beijos possíveis.
Quero que os pássaros sejam
os meus mensageiros de saudade.
Quero que o mundo comece quando ela vir.
Quero sonhar acordado com o seu tacto entre as minhas mãos
a percorrer ela em silêncio o meu peito
e acordar com ela junto de mim,
calada e doce.
Quero só eu dizer-lhe sentimentos
que aceleram o coração,
o seu coração apaixonado,
eu gosto da sua timidez.
Quero nadar na sua boca sem horizontes.
Quero os versos todos do planeta a falarem dela,
versos curtos de violetas, v
ersos firmes de cravos,
versos perfumados de rosas.
Quero suster os seus pés no ar
e trazer ao seu peito gaivotas fiéis
que sempre deixam pegadas na praia.
Quero ser eu no seu corpo da alva ao sol-pôr,
de lua a lua
de eternidade a eternidade.
Quero amá-la até o meu último alento.

© Xavier Frias Conde, 1998.
All rights reserved worldwide

quinta-feira, julho 19, 2007

The wait is over.- XFC

Sometimes one has an irresisitible wish to pick up a pen and write down the flush emerging from oneself. Well, that impulse came up today after getting up. It was a poetic push. Maybe too spontaneous, who knows, but it had anyway a woman's name.

_____________________________
1.-

ayer llorabas
otoño fresco

mis miles de dedos
exploraban
tu cabello
espantando derrotas

fue aún ayer
cuando llorabas


yesterday you were crying
fresh autumn

my thousands of fingers
explored
your hair
to put defeats away

it was still yesterday
when you cried


2.-

y al fin
la esencia se torna
aliento o brisa
o recuerdo
por el borde
itinerante
de tu sostén

estrenas
pálpitos


and finally
essence becomes
breath or breeze
or remembrance
along the frame
of your bra

you premier
sensations

3.-

repoblarte
galopar tu vientre
surcarte infancia

y tu voz
destiñe hierbabuena


repopulating you
galloping your belly
sailing you childhood

and your voice
is fading mint


4.-

hoy
yo goloso
me hundo en tu cuello
y fluyo
marea
a tu ombligo

atardece
cuando te excitas

odiseas
de sábanas transparentes
y fragmentos húmedos de silencio

así
lentos
fusión y
atardeceres

today
I
greedily
sink in your neck
and flow
like a tide
to your navel

the sun sets
as you get excited

odysseys
of transparent sheets
and pieces of wet silence

and so
slowly
mergers
and sunsets

quinta-feira, dezembro 14, 2006

When the winter whispers.- XFC

Two poems emerged as a silent yell. Probably because the sea water is now very cold. We are about to kiss the winter, surrender. I don't want to go to bed, it smells like a tomb.
________________________________


I
.

Sabes, mi amor,
esta noche
hace frío, mucho
frío, frío
de perros
en la calle. Y yo,
sin poder poner la calefacción,
tan solo
rescaldándome
con el Canon de Pachelvel
y
soplando -resoplando-

penas en silencio,

como un borracho sin vino.

A penas
me quedan
veinte céntimos
de llanto,
pero hay que ahorrar,
llega la Navidad

y sus ausencias.


Lástima no ser
esta noche
de tu sexo
la revolución.

II.

Creo que ya se me desprenden
la tierra, las manos y el silencio.
Mar
de marionetas
agazapado
entre revoluciones
anónimas.

Por qué tan lejos
Lisboa,
sus cafés
y su fado deshojado,
por qué tú
tan bonita,
y dormida.
Estatua ondeando
de impotencia.

Ojalá

los arcanos

por fin se duerman.

segunda-feira, abril 17, 2006

Two Czech Poems.- XFC

These are my two first poems written in Czech. I expect they won't be the last ones. English version below. Both of them were written on April 9th 2006 in Puerto de Santa María, Cádiz, Spain


_________________________________________________
Pro Natašu


Už bílá nebyla Praha

Nejsou tam zimní mosty
Ani duše města

Na vodě bydlí
Poslední slovo.
Pořád
je to stejná absence.

Ty
jsi dnes nechala
moji postel
-nejsmutnější pláž-
prázdnou.


* * *

Podívám se na tvoje oči
A vidím
Že překvapení
V tobě bydlí

Vždy je zde
Ta holčička,
Kterou jsi byla. Jsem si jistý,
Že moře se zastaví
Před tvým úsměvem



* * *
No longer Prague was white

The winter bridges aren’t there
nor the spirit of the town

On the water still
the last word lives
It is always
the same absence.

Today
you have left my bed
­–the saddest beach–
so empty
* * *
When looking at your eyes
I can see
that all wonders
live in you

It is always here
the girl
you once were. I am sure
the sea will ever stop
before your smile

terça-feira, abril 11, 2006

Città

This is the Italian version of a set of poems published in "Canto de Nedara". They all speak about cities.

XFC

-----------------------------------------------------



Lisbona


no ho potuto baciarti mai
sul margine del Tejo
né ascoltarti un fado
guardandoti agli occhi

mai Lisbona non ci ha preso la mano
né abbiamo salutato la statua di Pessoa

le nostre lingue sono ormai
nuvoli di mormori
lontano da Lisbona

non andrò a nessuna promessa
proprio se viene vestita di estate
cercherò vecchi treni verso le vie bagnate
della mia città in assenza
e lasciarò le mie cenere
per risuscitare

mai
con te
a Lisbona

Francoforte

fu soltanto un istante

dicevano che nulla sarebbe sopravvissuto
dopo la guerra
e tra i rovine di Francoforte
ti ho conosciuta

io ero un soldato di inchiostro
disarmato
e tu mi parlasti degli angeli
mediterranei
della tua razza calda

pensa ai momenti
quando uno non può indovinare i cammini
della propria violenza

adesso voglio un’altra guerra
per finire la prima
per capitolare davanti la terra
sono stanco di cercarti

Salamanca


avevi freddo e tacevi

prendevi la mia mano
e camminavi come se il tempo
finisse domani

la prima notte mangiammo una pizza
e poi ti accendesti una sigaretta
il fumo invitava
a ballare
ma non osai chiedertelo

quella sera
fui l’unico spirito del tuo corpo
e mi piaceva

pensai che saremmo stati per sempre
insieme

no pensai alla malinconia blu
dei tuoi occhi
né all’ostinazione delle tue labbra

ancora oggi
ricordo l’arco indecifrabile
delle tue sopracciglia
e vedo Salamanca

Guarda


quel giorno
parlammo con Dio
senza ascoltarlo

facemmo una passeggiata nel quartiere ebraico
il nostro calvario
abbiamo attraversato
le vie dei nostri corpi
in orbite ripetute

quel giorno
no ti ascoltai
e adesso
non c’è remedio

quella voce ferita
rimane per sempre
a quelle vie
dove hai sentito tanto freddo



Santiago de Compostela


non hai mai sentito
le pietre che ti parlano
che la pioggia è dolce
che la notte è un letto

no hai conosciuto Compostela
alle tre di mattina
quando le voci e i passi
finalmente si ritirano
ma le nostre ombre
si cercano ancora

no
non hai conosciuto
né hai respirato l’Obradoiro
con tutta la magìa umida
di quello che già è detto

quando ci tornerò
torneremo
anche se non ci sei
e non potrai evitarlo

cammini dentro di me

Madrid


nessun esilio
tutto il silenzio


le mie vie spesso
chiedavano per te

e adesso solo c'è la quiete
del colore degli ulivi
ulivi a Madrid
è il centro di nulla

avevamo immaginato
tutta una descendenza di profeti
e tutte le albe insieme
condividendo il caffè e il calore
dei nostri corpi

adesso solo
mi rimane Madrid

nessun esilio
tutto il silenzio

Friburgo


non sono passato
nella camera dove piangi
né ho baciato i tuoi capelli
sul tuo letto

non ho potuto carezzarti
la malinconia
né prendere una pizza
con te
nella via dei desideri

non ho bevuto
il tuo dolore
perche tutti gli aeroporti
sono chiusi

e non sei libera
amica di tutte le assenze

terça-feira, agosto 16, 2005

Tři slova Nataše

Poems to make you eternal
____________________________________


quero aterrar
lentamente
no teu pube
de deusa

alva
trás alva

esquecer
todos os alentos

...................

o rio
mudou
de percurso

de carícias

ponte a ponte
até alcançar
o teu soutien

.........................

as lendas
mais e mais quentes
acontecem
todas as noites
na alcova
do teu corpo

lê a noite
mais uma vez
nos meus lábios

XFC

domingo, julho 31, 2005

Praha. 31 července 2005

A little poem for the end of July. XFC
_______________________

escacha a lúa
alén dos vidros
do salón

ti
espida de ar
espreguizas a mirada

canto
adoro acordarte

-----

the moon breaks into pieces
beyond the glasses
of the hall

you
air-naked
streches your look out

how much I love
waking you up

quarta-feira, maio 11, 2005

Lasciami tradurti

An Italian poem to Gabbiano. Inspiration often comes riding a cloud of silence from the other side of the pillow.
______________________________________________________________

credo a te
dea
principessa
scuma

impossibile
tradurre
l'odore dei tuoi capelli

tu,
il presente
al delà di tutta dimensione

dimensione
umida
di un bacio

marea nascosta
nell'arrivo

donna
bambina
profetessa
d'aria celtica
sul letto


Xavier Frías-Conde

quarta-feira, abril 27, 2005

Tres poemes asturianos

Three poems in Asturian.- Absence as the key to understand all kinds of desires
--------------------------------
I.-

Camín a la cai ensin forma.
La cai qu'entama nel silenciu triste
de la ceniza.

Huei el to cuerpu cuerre
pente milenios
d'ausencia, porque
el teléfonu nun sirve
como máquina del tiempu.

La postrer vez que te besé
les coxes
yeres diosa exipcia. Nun lo escaezo.

Mas torna,
por favor,
a causame lentes marees
suda de silenciu
nel sexu
infinitu

II.-

Quedría agora
esnudate lenta
y cubierta
de pingues
de cerveza.

Bebete
pente les cais de Praga
ensin saciame
del to arume,
xacer contigo
nuna cama verde
al algame de nenguna memoria,
beber
inmortal
del to sexu
infinitu

III.-

Pronunciate
atentamente, recreando sílabes
de néctar, yes duce
na llingua de les llingües.

Y cuando te peñes
dexes entever sirenes
aflorándote nel pechu.

Tu,
mio llingua,
mio patria,
mio compañera

----------------

Xavier Frías-Conde

Al retornar

Acabo de llegar a casa.
Aunque digan que no,
tengo un millón de motivos para hoy estar triste,
pese a la espada agridulce de esta primavera.
El polvo
se agrieta
en tu memoria. No, no estás aquí, como casi nunca.
Vuelvo a esta casa, vomitando memorias de aeropuerto,
me odia y me acaricia según
la data. El mundo no es una peonza, ni un pezón,
por desgracia,
ni tú
la palma de mi mano.

Hoy no es viernes.
Tú llegas un viernes.
Acaso entonces recojamos juntos jazmines en la acera.
Prefiero ahora no soñar,
no soñarte. Me causa aún
una más íntima tristeza. Después te he de confesar
una a una
todas mis lágrimas.

Y si te digo te quiero
con un SMS
o un silencio,
lo sabrás.
Por algo
eres bruja, como cuando navego tu cabello
en cascada. Pero no hoy.
No.
Hoy
esta casa pide que la limpien de tristeza.

Xavier Frías-Conde

terça-feira, fevereiro 22, 2005

The name of your body

Just a little poetic exercice in English. To Gabbiano.

______________________________________

The name
of your body is
mine
only mine

Tides and foam
whispering in your neck
make me feel
a god of destiny

Tomorrow
while lying in my bed
you will sew
my voice to your silence

Up to sunrise
slowly growing
greedy
beyond your breast